10 czerwca 2016

Czynniki ryzyka zespołu cieśni nadgarstka



Poniżej wymieniono czynniki ryzyka wystąpienia ZCN na podstawie różnych badań z podziałem na siłę przeprowadzonych badań  (a nie wg tego jak silny jest czynnik ryzyka, tylko jak dobre było badanie, które wykazało związek)

Na podstawie American Academy of Orthopaedic Surgeons. Management of Carpal Tunnel Syndrome Evidence-Based Clinical Practice Guideline. www.aaos.org/ctsguideline. Published February 29, 2016 

Silne dane (*****)

  • Wysoki BMI (czy nadwaga i otyłość)
  • Wysoki wskaźnik powtarzania ręka/nadgarstek  związany z obciążeniem

Umiarkowanie silne dane (***)

  • Okres około-medopauzalny
  • Wskaźnik/indeks nadgarstkowy(stosunek głębokości nadgarstka do szerokości > 0,7mm)
  • Reumatoidalne zwyrodnienie stawów (nie choroba zwyrodnieniowa stawów
  • Czynniki psychosocjalne
  • Tendinopatie dystalne kończyny górnej
  • Ogrodnictwo
  • Wysoki poziom aktywności ręki wg ACGIH (The American Conference of Governmental Industrial Hygienists)
  • Praca przy linii montażowej
  • Praca przy komputerze
  • Wibracje
  • Zapalenie ścięgien na poziomie barku, reki, palców czy nadgarstka
  • Znaczny wysiłek lub silny uścisk w miejscu pracy

Ograniczone dane (**)

  • Dializy
  • Fibromyalgia
  • Żylaki
  • Złamanie dalszego odcinka kości promieniowej

Czynnikiem zmniejszającym ryzyko wystąpienia ZCN jest są aktywność fizyczna lub ćwiczenia (***)

Ćwiczenia związane z wysoką aktywnością zmniejszają ryzyko ZCN (Goodson, 2014), To samo badanie, które wykazało ten związek, pokazało też że ćwiczenia związane ze znacznym obciążeniem nadgarstka (podnoszenie ciężarów, jazda górska na rowerze, sporty z zastosowaniem rakiety) podwyższały ryzyko wystąpienia ZCN, lecz zmniejszało się ono, gdy towarzyszyły im ćwiczenia o wysokiej aktywności. Inne badanie wykazało, że regularna aktywność fizyczna (koszykówka, tenis, dżoging, pływanie) zmniejszają ryzyko ZCN (Eleftheriou, 2012).

24 maja 2016

Wytyczne dotyczące stosowania leków przeciwpsychotycznych u osób z otępieniem 2016

Wytyczne dotyczące stosowania leków przeciwpsychotycznych u osób z otępieniem wydane przez Amerykańskie Towarzystwo Psychiatryczne

http://psychiatryonline.org/guidelines

19 marca 2016

Długoterminowe wyniki udrożniania tętnicy szyjnej metodą stentowania w porówniu do endarterektomii

Ten-Year Stroke Risk Is Comparable After Carotid Stenting or Endarterectomy


Both procedures appear to be durable over the long term, and ipsilateral stroke was uncommon in both groups.
- See more at: http://www.jwatch.org/na40559/2016/03/11/ten-year-stroke-risk-comparable-after-carotid-stenting-or#sthash.UVsMwnHi.dpuf
Obie procedury mają długotrwałe korzystne efekty i tożstronny udar był rzadki w obu grupach leczonych tymi metodami

Ten-Year Stroke Risk Is Comparable After Carotid Stenting or Endarterectomy


Both procedures appear to be durable over the long term, and ipsilateral stroke was uncommon in both groups.
- See more at: http://www.jwatch.org/na40559/2016/03/11/ten-year-stroke-risk-comparable-after-carotid-stenting-or#sthash.UVsMwnHi.dpuf

Ten-Year Stroke Risk Is Comparable After Carotid Stenting or Endarterectomy


Both procedures appear to be durable over the long term, and ipsilateral stroke was uncommon in both groups.
- See more at: http://www.jwatch.org/na40559/2016/03/11/ten-year-stroke-risk-comparable-after-carotid-stenting-or#sthash.UVsMwnHi.dpuf

Ten-Year Stroke Risk Is Comparable After Carotid Stenting or Endarterectomy


Both procedures appear to be durable over the long term, and ipsilateral stroke was uncommon in both groups.
- See more at: http://www.jwatch.org/na40559/2016/03/11/ten-year-stroke-risk-comparable-after-carotid-stenting-or#sthash.UVsMwnHi.dpuf

Long-Term Results of Stenting versus Endarterectomy for Carotid-Artery Stenosis

Ten-Year Stroke Risk Is Comparable After Carotid Stenting or Endarterectomy


Both procedures appear to be durable over the long term, and ipsilateral stroke was uncommon in both groups.
- See more at: http://www.jwatch.org/na40559/2016/03/11/ten-year-stroke-risk-comparable-after-carotid-stenting-or#sthash.UVsMwnHi.dpuf
http://www.nejm.org/doi/10.1056/NEJMoa1505215

21 sierpnia 2015

Wytyczne AHA/ASA leczenia samostnego krwotoku śródmózgowego 2015


American Heart Association/American Stroke Association (AHA/ASA) wydały nowe wytyczne rozpoznawania i postępowania w samoistnym krwotoku śródmózgowym  (SKŚ).
Wytyczne wydano pod egidą American Academy of Neurology, American Association of Neurological Surgeons, Congress of Neurological Surgeons, i Neurocritical Care Society i opublikowano on-line 29 maja a drukiem ukazłay się w lipcowym wydaniu Stroke.
Aktualne wytyczne są aktualizacją wytycznych z 2010 roku 

Poniżej zalecenia Klasy I

Rozpoznanie i ocena w trybie nagłym

  • Należy przeprowadzić ocenę stanu wyjściowego jako element początkowej oceny pacjenta z SKŚ (Klasa I; Poziom B; nowe zalecenie).
  • Zaleca się wykonanie w trybie naglącym tomografii komputerowej lub badania MRI w celu odróżnienia udaru krwotocznego od niedokrwiennego (Klasa I; Poziom B; bez zmiany w stosunku do poprzednich zaleceń).

Hemostaza i koagulopatie, leki przewciwpłytkowe, profilaktyka zakrzepicy żył głębokich

  • Pacjenci z ciężkimi niedoborami czynników krzepnięcia lub ciężką trombocytopenią powinni być odpowiednio leczeni suplementacją brakującego czynnika lub płytek krwi (Klasa I; Poziom C; bez zmiany).
  • Pacjenci z SKŚ, u których z powodu stosowania antagonistów witaminy K stweirdza się podwyższenie INR  należy wstrzymać podawanie tych leków, zastosować leczenie substytucyjne czynnikami krzepnięcia zależnymi od witaminy K i skorygować INR do wartości prawidłowych, oraz podać dożylnie witaminę K. (Klasa I; Poziom C; bez zmiany w stosunku do poprzednich zaleceń).
  • U pacjentów z SKŚ należy stosować przerywaną kompresję pneumatyczną w celu zapobiegania zaciętości żylnej już w pierwszym dniu przyjęcia (Klasa I; Poziom A; zalecenie uaktualnione).

Ciśnienie tętnicze

  • W przypadku pacjentów z SKŚ i skurczowym ciśnieniem krwi w zakresie 150 do 220 mm Hg  i bez przeciwwskazań do ostrego obniżania ciśnienia tętniczego, bezpieczne jest ostre obniżenie ciśnienia krwi do wartości 140 mm Hg (Klasa I; Poziom A) i może być skuteczne w poprawie rokowania co do sprawności (Klasa IIa; Poziom B; zalecenie uaktualnione).

Ogólne monitorowanie i opieka pielęgniarska 

  • Pacjenci z SKŚ powinni być leczeni i monitorowani w oddziale intensywnej terapii lub w dedykowanym oddziale udarowym pod opieką lekarzy oraz pielęgniarek z doświadczeniem w leczeniu ostrych stanów neurologicznych (Klasa I; Poziom B; zalecenie uaktualnione).

Stężenie glukozy 

  • Należy monitorować stężenie glukozy. Należy unikać zarówno hiper- jak i hipoglikemii (Klasa I; Poziom C; zalecenie uaktualnione).

Drgawki i leki przeciwdrgawkowe

  • Kliniczne napady drgawkowe należy leczyć z lekami przeciwpadaczkowymi (Klasa I; Poziom A; bez zmiany w stosunku do poprzednich zaleceń).
  • Pacjenci ze zmienionym stanem psychicznego, u których stwierdzono napadowość w badaniu EEG  należy leczyć z lekami przeciwpadaczkowymi (Klasa I; Poziom C; bez zmiany w stosunku do poprzednich zaleceń).

Leczenie powikłań, leczenie chirurgiczne KUM

  • U wszystkich pacjentów przed rozpoczęciem  żywienia doustnego należy przeprowadzić formalne testy w kierunku zaburzeń połykania w celu zmniejszenia ryzyka zapalenia płuc (Klasa I; Poziom B; nowe zalecenie).
  • Pacjenci z krwotokiem do móżdżku pogarszający się neurologicznie lub którzy  mają ucisk na pień mózgu i/lub wodogłowie spowodowane zamknięciem odpływu z komór mózgowych powinni być leczenie operacyjnie najszybciej jak to możliwe (Klasa I; Poziom B; bez zmiany w stosunku do poprzednich zaleceń).

Zapobieganie nawrotom krwotoku

  • U wszystkich pacjentów należy skutecznie leczyć nadciśnienie tętnicze (Klasa I; Poziom A; zalecenie uaktualnione); leczenie nadciśnienia tętniczego powinno rozpocząć się zaraz po wystąpieniu krwawienia (Klasa I; Poziom A; nowe zalecenie).

Rehabilitacja i zdrowienie 

  • Wszyscy pacjenci po SKŚ powinni mieć dostęp do interdyscyplinarnej rehabilitanci, gdyż niepełnosprawność ma potencjalnie niebezpieczny charakter i złożone wzorce rozwoju a także ze względu na poszerzająca się wiedzę na temat skuteczności rehabilitacji  (Class I; level of evidence A; revised from the previous guideline).
Stroke. Opublikowane online 29 Maja 2105 Full text

17 czerwca 2015

Diagnostyka i leczenie Boreliozy z Lyme zalecenia PTEiLChZ

Diagnostyka i leczenie Boreliozy z Lyme zalecenia Polskiego Towarzystwa Epidemiologów i Lekarzy Chorób Zakaźnych
opracowali: Robert Flisiak, Sławomir Pancewicz

"Borelioza z Lyme jest wielonarządową chorobą wywołaną przez krętki Borrelia burgdorferi sensu lato (w Polsce są to: B. burgdorferi, B. garinii, B. afzelii), przenoszone przez kleszcze Ixodes, której obraz kliniczny wiąże się z zajęciem skóry, stawów, układu nerwowego i serca."

http://www.pteilchz.org.pl/data/standardy/borelioza_z_lyme_2011.pdf


Warto zapoznać się również z nowszym artykułem PTEiLChZ:
"DIAGNOSTYKA I LECZENIE CHORÓB PRZENOSZONYCH PRZEZ KLESZCZE. REKOMENDACJE POLSKIEGO TOWARZYSTWA EPIDEMIOLOGÓW I LEKARZY CHORÓB ZAKAŹNYCH"

http://www.pteilchz.org.pl/data/standardy/kleszcze_2015.pdf